บทที่ 1862 นั่งพิงความว่างเปล่าหันหน้าเข้าหาความจริง

ประตูห้องน้ำชาเปิดกว้าง

ไอหยินอันหนาวเหน็บสายหนึ่งค่อยๆ พวยพุ่งออกมาจากข้างใน แผ่ซ่านเลียบไปตามพื้น ทำให้แสงไฟในทางเดินดูหม่นหมองลงจนกลายเป็นสีเทาอมเขียวคล้ำ

สองสามีภรรยาตระกูลเหมาไม่กล้าเดินเข้าไป ได้แต่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่หน้าประตู

แม้ว่าเหมาเสี่ยวฮุยลูกชายของพวกเขาจะรู้สึกหวาดกลัวอยู่บ้าง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชะเง้อคอแอบมองเข้าไปข้างในด้วยความอยากรู้อยากเห็น