บทที่ 1864 ดวงชะตาอ่อนแอไม่อาจแบกรับทรัพย์สมบัติ

"ชื่อเต็มเหรอ เขาบอกแค่ว่าตัวเองแซ่หู เป็นพ่อค้าของเก่าตัวจริงเสียงจริง ช่วงนี้หมุนเงินไม่ทัน ก็เลยเอาของสะสมพวกนี้มาเลหลังขายถูกๆ ชื่อเต็มๆ ว่าอะไรฉันไม่รู้หรอก"

"คนผู้นั้นรูปร่างเตี้ยๆ หน้าตาเจ้าเล่ห์เหมือนหนู ชอบทำหน้าตายิ้มแย้มตลอดเวลา แถมเวลาทำอะไรก็ว่องไวปราดเปรียวใช่ไหม"

"ใช่ๆๆ! เถ้าแก่ลู่ คุณรู้ได้ยังไง คุณ... คุณคำนวณเอาเหรอเนี่ย นี่มันจะแม่นเกินไปแล้วนะ!"

เหมาโหย่วเหลียงเบิกตากว้าง เต็มไปด้วยความตกตะลึง