บทที่ 1878 ใช้ร่างกายวาดภาพ

ปลายนิ้วของลู่เฟยสัมผัสลงบนริบบิ้นที่ผูกม้วนภาพวาดไว้

ภายในริบบิ้นสีทองนั้น มีพลังบางอย่างไหลเวียนอยู่อย่างแผ่วเบา

โจวหรงจ้องมองเขาเขม็ง ไม่ได้เอ่ยปากห้ามปรามเหมือนก่อนหน้านี้อีก แต่ในแววตาที่ตึงเครียดกลับซ่อนความคาดหวังที่ยากจะสังเกตเห็นเอาไว้

"จู่ๆ ฉันก็นึกอะไรขึ้นมาได้"