บทที่ 1910 มีพิษ

ความเจ็บปวดแปลบปลาบรุนแรงแล่นปราดขึ้นมาจากฝ่าเท้า ราวกับฝ่าเท้าถูกของแหลมคมทิ่มแทงทะลุ

ลู่เฟยรีบชักเท้ากลับทันที อาศัยแสงสว่างวาบจากกระบี่สายฟ้าก้มลงมองที่ใต้เท้า

หนามสามเหลี่ยมเรือนลางเปล่งประกายเย็นเยียบอยู่หลายอัน

หนึ่งในนั้นมีรอยเลือดติดอยู่ที่ปลายแหลม