บทที่ 1912 ดอกไม้บานแล้วก็ร่วงโรย

ทันทีที่เสียงที่ทั้งยั่วยวนและเย็นชานั้นดังขึ้น อากาศรอบข้างก็คล้ายกับจะหยุดนิ่งไปในพริบตา

หางจิ้งจอกด้านหลังอาเบะ อากิระแข็งทื่อไปพร้อมกัน เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็นถาโถมเข้ามาจากทุกทิศทุกทาง จนใบหน้าภายใต้หน้ากากซีดเผือดลงอย่างรวดเร็ว