บทที่ 205 จี้หยดเลือด

พอได้ยินหลิวฟู่กุ้ยพูดแบบนี้ หู่จึก็รีบวางถังน้ำแล้วเดินเข้ามาหาทันที ผ้าขี้ริ้วยังพาดอยู่บนบ่า เขาถามด้วยความเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งว่า "เขาเกิดอุบัติเหตุได้ยังไง? แล้วทำไมถึงไปโทษว่าเป็นความผิดของแฟนน่ะ?"

"เจ้าตัวเขาพูดเองจากปาก จะปลอมได้ยังไง?" หลิวฟู่กุ้ยถลึงตาใส่เขา "เขาพกของที่แฟนให้ติดตัวไว้ ขับรถอยู่ดีๆ ร่างกายก็ควบคุมไม่ได้ขึ้นมากะทันหัน"

ลู่เฟยถามขึ้น "ของอะไรเหรอครับ?"

"ในโทรศัพท์เขาก็อธิบายไม่ค่อยรู้เรื่องหรอก เพราะกำลังลนลานอยู่ น้องลู่ถ้าตอนนี้นายว่าง พวกเราไปหาเขาที่โรงพยาบาลกันเถอะ ขืนชักช้าเขาอาจจะตายจริงๆ ก็ได้" หลิวฟู่กุ้ยพูดด้วยสีหน้าจริงจัง

"ได้ครับ ไปตอนนี้เลย" ยังไงซะลู่เฟยก็ไม่มีธุระอะไรอยู่แล้ว ไปดูหน่อยก็ดีเหมือนกัน ถ้ามีของทำร้ายคนอยู่จริงๆ นั่นก็หมายความว่าเขาจะได้ของอัปมงคลเพิ่มมาอีกชิ้นไม่ใช่เหรอ