บทที่ 227 ตำนานผีดิบ

"ว่าไงล่ะ?"

ลู่เฟยเบิกตากว้างมองสำรวจจิงเจี้ยนตั้งแต่หัวจรดเท้า ดึงเขาหลบไปด้านข้าง แล้วลดเสียงต่ำลง "นายดูดซับเน่ยตานปีศาจปลาไม่ได้ใช่ไหม?"

"มันยากเกินไปแล้ว!"

จิงเจี้ยนถอนหายใจยาวเหยียด ใบหน้าเต็มไปด้วยความขมขื่น

"คืนวันที่กลับไปฉันก็เริ่มดูดซับพลังของเน่ยตานเลย ตอนนั้นสำลักพลังจนเกือบตาย สลบไปตั้งหลายวันกว่าจะฟื้นขึ้นมา"