บทที่ 259 สามด่านเคราะห์

"ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก!"

สวีเป๋ยวางแก้วกาแฟลง หรี่ตามองตึกที่มืดมิดฝั่งตรงข้ามหน้าต่างด้วยรอยยิ้มผ่อนคลาย

"เกาเสี่ยวเฟิง สหายนักพรตพวกนั้นไม่ใช่คนโง่นะ ถ้าต้านไม่ไหวจริงๆ พวกเขาก็ต้องรู้ตัวแล้วถอยออกมาเองนั่นแหละ นายไม่เห็นหรือไงว่าพวกเขาเอาตู้ไปขวางประตูใหญ่ไว้แล้วน่ะ?"

"อีกอย่าง มีนายกับเยี่ยปิงคอยจับตาดูอยู่ คงไม่เกิดเรื่องผิดพลาดอะไรหรอก"

"ฉันคงคิดมากไปเอง! ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นหรอก มีพี่ปิงอยู่ทั้งคน เรื่องช่วยคนต้องไม่มีปัญหาแน่นอน"