บทที่ 268 ร่างต้นที่แท้จริง

โถงทางเดินชั้นสี่ก็มีควันหนาทึบปกคลุมเช่นเดียวกัน
ควันเหล่านี้ดูเหมือนจะแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วทั้งตึกแล้ว
แตกต่างจากความวุ่นวายที่ชั้นล่าง ที่นี่เงียบสงัดราวกับป่าช้า

ลู่เฟยกำไม้พุทราสายฟ้าฟาดไว้แน่น เดินนำหน้าจิงเจี้ยนเข้าไปในโถงทางเดินอย่างระมัดระวัง
ประตูห้องทั้งแปดบานทั้งสองฝั่งยังคงปิดสนิท
อักษรซวงสี่ที่ร่วงหล่นอยู่บนพื้น หายไปแล้ว!

"หรือว่าจะเกี่ยวกับอักษรซวงสี่นั่น?"
ลู่เฟยขมวดคิ้ว

นอกจากอักษรซวงสี่ตัวนี้แล้ว ชั้นสี่ก็ไม่ได้มีอะไรแตกต่างไปจากเดิมเลย
"ไม่อยู่ที่นี่ แล้วไปอยู่ที่ไหนล่ะ?"

เขากวาดสายตามองไปรอบๆ โถงทางเดิน ลู่เฟยลองผลักประตูห้องทั้งสองฝั่งดู ประตูพวกนี้ราวกับเชื่อมติดเป็นเนื้อเดียวกับกำแพง ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็มองขึ้นไปชั้นบน
"ลองขึ้นไปหาข้างบนดู"