ตอนที่ 467 ศพอมโรค

นกประหลาดเหล่านี้ไม่มีขน กลับมีหน้าตาคล้ายหนู ปีกเป็นพังผืดคู่หนึ่ง มีเขี้ยวเล็กๆ คู่หนึ่งโผล่ออกมาจากปาก ไม่สิ หากพูดให้ถูก พวกมันไม่ใช่นกเลยสักนิด

"ค้างคาว!" มือที่ถือตะเกียงน้ำมันของหลัวซิงฟาสั่นไม่หยุด

"ที่แท้ก็เป็นค้างคาว มิน่าเล่าสัตว์ในภูเขาถึงได้ถูกดูดเลือดจนแห้งตายไปตั้งมากมาย!" ลู่เฟยหรี่ตาลง "หนังมนุษย์ที่ห้อยหัวพวกนั้น ก็เป็นค้างคาวพวกนี้ที่เข้าไปแกล้งทำเป็นผีหลอกคนอยู่ข้างในนี่เอง!" ภาพที่หนังมนุษย์อ้าปาก แล้วเผยให้เห็นปากเล็กๆ อีกมากมาย ทำให้เขาจดจำได้อย่างฝังใจ ที่แท้ข้างในนั้นก็คือปากของค้างคาว

"สามารถควบคุมค้างคาวได้ หลัวโหย่วเหลียงไปเรียนวิชาปีศาจอะไรมากันแน่" ภายในใจลู่เฟยยิ่งรู้สึกอยากรู้อยากเห็น ร่มสีดำเปิดฉากสังหารอย่างดุเดือด ซากชิ้นส่วนของค้างคาวร่วงหล่นลงมาเป็นกองๆ เพียงชั่วครู่ ฝูงค้างคาวฝูงใหญ่ที่ดำทะมึนก็ถูกร่มสีดำสังหารจนเหลือเพียงไม่กี่ตัวที่กระจัดกระจาย พวกที่เหลือต่างพากันบินหนีตายเข้าไปในส่วนลึกของโถงทางเดินอย่างลนลาน

"ตามไป!" ลู่เฟยโยนร่มสีดำขึ้นไปกลางอากาศ แล้วคว้าตัวหลัวซิงฟาที่ยังไม่ทันได้สติให้ลุกขึ้น สาวเท้าวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว เสี่ยวเฮยที่ระมัดระวังตัวมาตลอดทาง เริ่มตื่นเต้นขึ้นมา ขาสั้นๆ สับอย่างรวดเร็ว จนวิ่งแซงหน้าลู่เฟยไปแล้ว ร่มสีดำไล่สังหารค้างคาวที่เหลืออยู่ทีละตัวจนหมดเกลี้ยง ทุกคนวิ่งตามออกไปจนสุดโถงทางเดิน