ตอนที่ 487 อ่างรวมขุมทรัพย์

"เถ้าแก่ทุกท่าน เพื่อนฝูงทุกคน!"
"เร่เข้ามาดู เร่เข้ามาชมกันเร็ว! รับรองว่าเป็นของวิเศษที่พวกคุณไม่เคยเห็นมาก่อนแน่นอน!"

ท่านเซียนหยวนยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ อุ้มอ่างกระเบื้องสีขาวใบเล็กไว้ในอ้อมอก พูดจาฉะฉานน้ำลายแตกฟอง "ของวิเศษชิ้นนี้เรียกว่า อ่างรวมขุมทรัพย์ ไม่ว่าจะเป็นทองคำ เงิน หรือเพชรนิลจินดา ขอแค่คุณใส่ลงไป มันก็สามารถเสกจากหนึ่งเป็นสอง จากสองเป็นสี่ได้!"

คำคุยโวโอ้อวดนี้ เรียกเสียงหัวเราะจากผู้คนที่มุงดูอยู่ ต่างก็ด่าว่าเขาคุยโวไม่ลืมหูลืมตา คำโกหกพรรค์นี้ แม้แต่เด็กสามขวบก็ยังไม่เชื่อเลย

"เถ้าแก่ นั่นมันตาแก่สิบแปดมงกุฎคนนั้นไม่ใช่เหรอ? ถึงกับกล้ามาหลอกคนถึงถนนของเก่าเราเลยนะ ปัดโธ่เว้ย เลือดมันขึ้นหน้า..."
"เชี่ยเอ๊ย เป็นตาแก่นั่นจริงๆ ด้วย!"

หู่จื่อและหลิวฟู่กุ้ยก็จำคนผู้นั้นได้ หู่จื่อถึงกับถลกแขนเสื้อเตรียมจะพุ่งเข้าไปอัด นึกไม่ถึงเลยว่าอ่างกระเบื้องสีขาวที่มีปราณหยินแผ่ออกมาใบนั้น จะตกไปอยู่ในมือของตาแก่สิบแปดมงกุฎคนนี้ และสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับตาแก่นี่ในการนำโบราณวัตถุมาขาย ย่อมต้องเป็นถนนของเก่าอย่างแน่นอน โลกนี้ช่างกลมเสียจริง