ตอนที่ 497 โรงเรียนอนุบาลพระจันทร์สีแดง

"เรื่องน่ากลัวงั้นหรือ น่ากลัวขนาดไหนล่ะ?" ลู่เฟยหยิบเมล็ดแตงโมและขนมขบเคี้ยวมากินแกล้ม จิบชาพลางฟังจิงเจี้ยนค่อยๆ เล่า ยิ่งสถานที่ที่ผีดุมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของวัตถุอาถรรพ์ได้ง่ายขึ้นเท่านั้น

"โรงเรียนอนุบาลแห่งนี้ มีคนตายมาแล้วหลายศพ" "เริ่มแรก มีเด็กคนหนึ่งตกลงมาจากกระดานลื่นอย่างไม่มีสาเหตุ หัวฟาดพื้น คอหักตายคาที่" "หลังจากตรวจสอบกล้องวงจรปิด เด็กคนนั้นเล่นอยู่บนกระดานลื่นคนเดียว เล่นอยู่ดีๆ ร่างกายก็ร่วงหล่นลงมา ราวกับมีคนมองไม่เห็นผลักเขาอย่างแรง"

"ครั้งที่สอง เป็นเด็กคนหนึ่งตอนนอนกลางวัน เอาหัวมุดเข้าไปในหมอน ขาดอากาศหายใจตายทั้งเป็น" "ครั้งที่น่ากลัวที่สุด คือจู่ๆ มีเด็กคนหนึ่งเกิดคลุ้มคลั่ง เอามีดแทงคนบาดเจ็บไปหลายคน มีทั้งเด็กอนุบาลคนอื่นๆ และก็ครูด้วย!"

"ตอนนั้นเป็นวันเด็กพอดี เด็กๆ กับครูกำลังทำกิจกรรมกันอยู่ที่สนาม เด็กคนนั้นแอบถือมีดปรากฏตัวขึ้น โดยที่ไม่มีใครสังเกตเห็นเลย" "กว่าจะรู้ตัว เด็กคนนั้นก็แทงคนบาดเจ็บไปไม่น้อย เลือดสดๆ ย้อมกระโปรงของเธอจนแดงฉาน จากเดิมที่เป็นกระโปรงสีขาว กลายเป็นกระโปรงสีแดงไปเลย" "สองครั้งแรก ยังพอเรียกได้ว่าเป็นอุบัติเหตุ" "แต่ครั้งสุดท้าย เด็กอายุแค่สี่ขวบ จะไปทำเรื่องน่ากลัวแบบนั้นได้ยังไง?" สีหน้าของจิงเจี้ยนดูเคร่งเครียด

"ถูกผีสิงงั้นสิ?" ลู่เฟยคาดเดา "ถูกต้อง น่าจะเป็นเด็กชุดแดงคู่นั้นนั่นแหละ หลังจากควบคุมตัวเด็กที่ทำร้ายคนได้แล้ว เธอก็สลบไป พอฟื้นขึ้นมาก็เอาแต่ร้องไห้ แล้วพูดจาอ้อแอ้ไม่ชัดว่า พี่ชายชุดแดงสั่งให้เธอทำ ถ้าเธอไม่ทำตาม พี่ชายชุดแดงก็จะจับตัวเธอไป"