ตอนที่ 504 สันดานชั่วแต่กำเนิด

"พี่จิง!" เมื่อเห็นว่าไม้บรรทัดเหล็กยาวเฟื้อยกำลังจะฟาดลงบนหัวของจิงเจี้ยน ลู่เฟยก็ตะโกนลั่นพุ่งเข้าไปในห้องเรียน คว้าเก้าอี้ตัวหนึ่งฟาดเข้าใส่ไม้บรรทัดอย่างแรง

ปัง! ไม้บรรทัดถูกตีจนเบี่ยงทิศทาง เฉียดหัวจิงเจี้ยนฟาดลงไปอย่างแรง เสียงดังกึกก้องสั่นสะเทือนจนจิงเจี้ยนหน้ามืดตาลาย

"หนี!" ลู่เฟยผลักตู้ล็อกเกอร์ล้มระเนระนาดเป็นแถบๆ อาศัยจังหวะที่คุณครูถูกเสียงดังวุ่นวายดึงดูดความสนใจ คว้าแขนจิงเจี้ยนวิ่งหนีออกจากห้องเรียนสุดชีวิต เสียงฝีเท้าดึงดูดคุณครูให้ออกมาทันที

"เด็กดื้อ!" เสียงคำรามโกรธเกรี้ยวมาพร้อมกับปราณหยิน พุ่งซัดเข้ามาดั่งคลื่นยักษ์ กระแทกทั้งสองคนจนล้มกลิ้งไปกับพื้น ลู่เฟยข่มความเจ็บปวดรวดร้าวลุกขึ้นมา ลากจิงเจี้ยนที่กำลังมึนงงไปที่หัวมุม ปิดปากปิดจมูกของเขาไว้ ส่วนตัวเองก็กลั้นหายใจ ไม่ยอมเปล่งเสียงใดๆ ออกมาแม้แต่น้อย

คุณครูสูญเสียทิศทางไปในทันที หลังจากอาละวาดฟาดงวงฟาดงาอยู่ที่ระเบียงพักหนึ่ง ก็ถูกเสียงอะไรบางอย่างดึงดูดให้วิ่งไปอีกทาง ลู่เฟยถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก พยุงจิงเจี้ยนให้ลุกขึ้น