ตอนที่ 521 ปล่อยเสือเข้าป่า

ประตูห้องค่อยๆ เปิดออก ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ในชุดสีดำก้าวเดินออกมา "คุณอาคะ เขาใกล้จะไม่ไหวแล้วใช่ไหมคะ..." หลินซือซือหลบอยู่ด้านหลังชายหนุ่ม มองดูลู่เฟยในห้องนั่งเล่นด้วยความหวาดกลัว ใบหน้าของลู่เฟยแดงก่ำ ถูกหญิงวัยกลางคนที่มีหน้าตาดุร้ายบีบคออย่างแรง สองมือห้อยตกลงมาข้างลำตัว ราวกับสูญเสียความสามารถในการขัดขืนไปแล้ว หู่จื่อนอนนิ่งไม่ไหวติงอยู่บนพื้น ส่วนสุนัขสีดำตัวนั้นก็หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

"คุณอาคะ รีบช่วยเขาด้วยเถอะค่ะ..." หลินซือซือทั้งร้อนใจทั้งหวาดกลัว "ได้สิ เดี๋ยวอาไปช่วยเขาเอง" ชายชุดดำค่อยๆ เดินเข้าไปในห้องนั่งเล่น มองดูลู่เฟยที่ราวกับหมดสติไปแล้ว มุมปากยกยิ้มเย็นชา สองมือยื่นออกไปหาลู่เฟย

ดูเผินๆ เหมือนจะเข้าไปช่วยคน แต่แท้จริงแล้ว มีดเล่มคมกริบเล่มหนึ่งกลับลื่นไหลออกมาจากแขนเสื้อ พุ่งตรงไปยังลำคอของลู่เฟย แต่ใครจะคาดคิด ในจังหวะที่มีดกำลังจะสัมผัสโดนตัวลู่เฟย ดวงตาของลู่เฟยก็เบิกโพลงขึ้นอย่างฉับพลัน ภายในดวงตาไม่มีร่องรอยของความเจ็บปวดเลยแม้แต่น้อย กลับสว่างวาบและเย็นเยียบจนน่าขนลุก

ชายชุดดำตกใจสะดุ้ง แต่มือที่ถือมีดกลับไม่ยอมถอย ซ้ำยังเร่งความเร็วแทงเข้าใส่ลู่เฟย ทว่า มือคู่หนึ่งที่เต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลัง กลับพุ่งเข้าคว้าแขนของเขาไว้อย่างแรง ก่อนจะบิดอย่างโหดเหี้ยม กร๊อบ! เสียงกระดูกหักดังก้องชัดเจนในห้องนั่งเล่นอันมืดสลัว

"อ๊าก!" ชายชุดดำร้องอุทานด้วยความเจ็บปวด ตวัดขาเตะกวาดเข้าใส่อีกฝ่ายอย่างแรง อาศัยจังหวะที่อีกฝ่ายหลบหลีก รีบถอยหลังไปหลายก้าว เพื่อรักษาระยะห่าง "หึ คิดจะลอบกัดเถ้าแก่ฉันเรอะ แกยังอ่อนหัดไปน้องชาย!" หู่จื่อหักข้อนิ้วดังกร๊อบๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ส่วนลู่เฟยเพียงแค่ยกมือขึ้น ก็สามารถผลักหญิงวัยกลางคนออกไปได้อย่างง่ายดาย จากนั้นก็แปะยันต์พิชิตผีลงบนหน้าผากของเธอ สะกดเธอไว้ได้อย่างสบายๆ ดูยังไงก็ไม่เหมือนคนที่ถูกสิ่งชั่วร้ายเล่นงานเลยสักนิด