ตอนที่ 524 รอยเท้าผีตามติด

เงาสีเลือดจางๆ ปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบเบื้องหลังหู่จื่อ มืออาบเลือดค่อยๆ ยื่นออกไปยังหลังคอของเขา ติ๋ง หยดเลือดร่วงลงบนต้นคอของหู่จื่อ เขาก้มหน้าลงสะบัดคอ ศีรษะจึงเฉียดพ้นจากมือเปื้อนเลือดนั้นไปพอดี

"ไม่สิ! มีกลิ่นคาวเลือด!" เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติเหนือศีรษะ ลู่เฟยย่อตัวลงหลบไปด้านข้าง กระโดดสองสามก้าวเพื่อทิ้งระยะห่าง แล้วค่อยหันกลับไปมอง "เชี่ยเอ๊ย!" เห็นแล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัว ร่างชุ่มเลือดนั้นทำเอาเขาเบิกตากว้าง

"ศพลุกขึ้นมางั้นเหรอ?" แต่พอหันไปมอง ซากศพแหลกเหลวนั่นก็ยังคงนอนอยู่ที่เดิมในพุ่มไม้ "กลายเป็นผีเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?!" หู่จื่อรีบดึงเข็มขัดกางเกงขึ้น แล้วล้วงยันต์พิชิตผีออกมาอีกครั้ง

เงาสีเลือดมีเลือดซึมออกมาทั่วร่าง ดวงตาฉีกขาดจ้องมองหู่จื่อ แล้วก้าวเดินเข้ามาหาเขาทีละก้าว หู่จื่อรีบปายันต์พิชิตผีออกไป แล้วตวัดดาบฟันเข้าใส่สุดแรง แต่เงาสีเลือดนั้นกลับไหววูบแล้วหายวับไป

"แค่เนี้ยก็ถูกพี่หู่ขู่จนหนีไปแล้วเหรอ?" ปากพูดไปอย่างนั้น แต่หู่จื่อก็ไม่กล้าประมาท เพราะทั้งศพและเงาสีเลือดนั่นดูแปลกประหลาดมาก เถ้าแก่ไม่อยู่ เขาต้องพึ่งพาตัวเองเท่านั้น เขากระชับดาบในมือแน่น ระแวดระวังความเคลื่อนไหวรอบด้าน