ตอนที่ 577 สมองดิบ

“ที่อื่นเหรอ?” เถ้าแก่เกาคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ปวดหัวนับไหม? ทุกครั้งที่อาการที่ตากำเริบ อาการปวดหัวก็จะตามมาด้วย เหมือนมีตะปูมาตอกอยู่ในสมองผม แทบทุกครั้งผมจะปวดจนหมดสติไปเลย”

ดวงตาและสมองของคนเรามีเส้นประสาทเชื่อมต่อกันมากมาย โรคตาที่ส่งผลให้ปวดหัวด้วยก็ถือเป็นเรื่องปกติ

“ยังมีอย่างอื่นอีกไหม?” ลู่เฟยถามต่อ

“ไม่มีแล้ว กินดื่มได้ตามปกติ แต่ตากลับแย่ลงทุกวัน นอกจากปวดจนทนไม่ไหวแล้วยังสู้แสงไม่ได้ แถมยังเห็นเงาประหลาดเลือนรางเต็มไปหมด” เถ้าแก่เกาส่ายหน้า มองลู่เฟยด้วยความร้อนใจ “เถ้าแก่ลู่ ในเมื่อทรายเย่หมิงซาของที่นี่ใช้ได้ผล ก็ไม่ต้องสนเหตุผลอะไรแล้ว เอามาให้ผมกินก่อนเถอะ! ผมกลัวความทรมานจากดวงตานี้แล้วจริงๆ!”