ตอนที่ 601 ม่านลวงตาของปีศาจต้นไม้

"เด็กเอ๋ย ทวดรู้ว่าจิตใจเธอดี แต่ปีศาจต้นไม้นั่นรับมือไม่ง่ายเลยนะ! เพื่อนเก่าของทวดหลายคนยังต้องเจ็บตัว พวกเธอแม้จะเป็นผู้บำเพ็ญเพียร แต่ก็ยังอ่อนหัดนัก!" ทวดสามไป๋เอ่ยเตือนด้วยความร้อนใจ

"ทวด พวกเราก็แค่ไปดู ไม่ได้บอกว่าจะต้องจัดการปีศาจต้นไม้นั่นให้ได้เสียหน่อย ถ้าช่วยทวดสืบหาอะไรได้บ้างก็ดีที่สุด แต่ถ้าไม่ไหว พวกเราก็ยังมีขาไว้หนีไม่ใช่หรือไง!" ลู่เฟยยิ้มอย่างสงบ พลางซดโจ๊กต่อไป

"ลู่เฟย นายคิดดีแล้วจริงๆ เหรอ?" จิงเจี้ยนมองเขา ลู่เฟยยิ้ม "มาถึงนี่แล้วนี่นา”

“แต่ว่า..." ทวดสามไป๋ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง "ทวด ไม่ต้องห้ามแล้วล่ะ! เจ้านี่ตัดสินใจแล้ว วัวสิบตัวก็ลากไม่กลับหรอก! ทวดวางใจเถอะ เขาเจ้าเล่ห์จะตาย ไม่มีทางยอมเสียเปรียบหรอก" จิงเจี้ยนส่ายหน้า "ขอบใจพี่จิงที่ชม ยังคงเป็นพี่จิงที่รู้ใจฉันสินะ" ลู่เฟยหัวเราะหึๆ

เจ้าเล่ห์นี่มันคำชมเหรอ? ทวดสามไป๋มองดูพวกเขา ลังเลอยู่ครู่หนึ่งถึงได้ยอมใจอ่อน "จะไปก็ได้ ทวดจะให้เสี่ยวอู่นำทางให้ แต่พวกเธอต้องรับปากทวดนะ ห้ามทำอะไรเสี่ยงอันตราย ออกไปครบสามสิบสองประการ ก็ต้องกลับมาครบสามสิบสองประการ!"