ตอนที่ 684 ใครบอกว่าฉันจะหนี

รังสีอำมหิตอันทรงพลังราวกับน้ำหมึกที่สาดกระเซ็น เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้องผู้ป่วยจนมิด

ร่างของพวกลู่เฟยทั้งสามคนถูกกลืนกินในพริบตา ราวกับจมดิ่งลงสู่ก้นบึ้งของน้ำที่มืดมิดไร้แสงตะวัน

ทั้งหนาวเหน็บและกดดัน

หลังจากความเงียบงันอย่างถึงที่สุด

จู่ๆ กำแพงรอบด้านก็เริ่มบิดเบี้ยว ใบหน้าผีนับไม่ถ้วนผุดขึ้นมา อ้าปากส่งเสียงหัวเราะแหลมเล็กแสบแก้วหู