ตอนที่ 750 มันหิวแล้ว

"ตกน้ำเหรอ?”

“ตรงไหนล่ะ?" ประตูรถเปิดออก ตำรวจสองนายรีบลงจากรถอย่างร้อนรน "ตรงนู้นครับ ผมขับรถผ่านมา พอดีเห็นคนตกลงไปเสียงดังตู้ม! พวกคุณรีบไปเถอะครับ ช้าเดี๋ยวจะช่วยไม่ทันเอานะ!" คนขับรถแท็กซี่เอามือบังฝน พลางเร่งเร้าอย่างร้อนใจ "รีบไปช่วยคนเร็ว!”

“เสี่ยวหนิง เธอรออยู่ในรถนะ โทรเรียก 120 ด้วย" ตำรวจสองนายหันไปสั่งตำรวจหญิงที่อยู่ในรถ ก่อนจะรีบวิ่งไปตามทิศทางที่คนขับรถแท็กซี่ชี้บอก "ระวังตัวด้วยนะพวกนาย!" มองตามแผ่นหลังของเพื่อนร่วมงานที่วิ่งออกไป ตำรวจหญิงนามเสี่ยวหนิงก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เตรียมจะกดโทรเบอร์ฉุกเฉิน น้ำฝนสาดกระเซ็นเข้ามาทางหน้าต่าง เธอรู้สึกหนาวสั่นขึ้นมาเล็กน้อย พอเงยหน้าขึ้น ก็สบตากับดวงตาคู่หนึ่งที่มืดมิดยิ่งกว่ารัตติกาล "คุณน้า มีอะไรให้ช่วยอีกไหมคะ?" เธออดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา "มีสิ!" คนขับรถแท็กซี่เกาะอยู่ริมหน้าต่าง สองตาจ้องเขม็งมาที่เธอ "ว่ามาเลยค่ะ" สายตานี้ทำเอาตำรวจหญิงขนลุกซู่ แต่เธอก็ยังพยายามทำใจดีสู้เสือเอ่ยถาม "ฉันก็ไม่ได้อยากจะเลือกเธอหรอกนะ แต่ช่วยไม่ได้ ท้องมันหิวแล้วน่ะสิ พวกแมลงสาบอย่างพวกเธอ เอาแต่เดินเพ่นพ่านไปมาอยู่ที่นี่ น่ารำคาญจริงๆ!" คนขับรถแท็กซี่พูดพลาง ค่อยๆ มุดหัวเข้ามาทางหน้าต่างรถราวกับงู "นะ... นายจะทำอะไร? ออกไปนะ! ฉันขอเตือน ให้ออกไปเดี๋ยวนี้!" ตำรวจหญิงขนลุกเกรียวไปทั้งตัว ผงะถอยหลัง ล้วงกระบองตำรวจออกมาจากด้านหลัง ชี้ไปที่คนขับรถแท็กซี่อย่างแรง "ฉันขอเตือนนายอย่างจริงจัง ถ้ายังไม่ออกไป ฉันจะลงมือแล้วนะ!”

“หิวแล้ว! มันหิวแล้ว!" ครึ่งตัวของคนขับรถแท็กซี่มุดเข้ามาทางหน้าต่างรถแล้ว ในมือถือมีดเล่มเล็กที่มีรูปทรงประหลาดและคมกริบ ในดวงตาฉายแววละโมบ ปากค่อยๆ อ้ากว้างขึ้น กว้างจนแทบจะกลืนหัวของตำรวจหญิงเข้าไปได้ทั้งหัว "ออกไปนะ!" ตำรวจหญิงหวาดกลัวสุดขีด ฟาดกระบองใส่เต็มแรง หัวของคนขับรถแท็กซี่ยุบลงไปในทันที แต่การเคลื่อนไหวกลับไม่ได้รับผลกระทบเลยแม้แต่น้อย ราวกับไม่มีกระดูก มีดคมกริบกรีดลงบนตัวตำรวจหญิงเบาๆ ผิวหนังบนมือของตำรวจหญิงปริแตกเป็นรอยยาว เลือดสดๆ ไหลอาบลงมาตามท่อนแขน แต่เธอกลับไม่รู้สึกเจ็บปวดเลยสักนิด "ช่างเป็นแผ่นหนังที่งดงามจริงๆ!" คนขับรถแท็กซี่เลียริมฝีปาก ตวัดมีดเล็งไปที่หัวของตำรวจหญิง แต่ทว่ามีดเล่มนี้กลับพลาดเป้า ตำรวจหญิงผลักประตู เปิดออกแล้ววิ่งหนีออกไปทางอีกฝั่งของรถ "วิทยุฉุกเฉิน! วิทยุฉุกเฉิน! มีฆาตกรโรคจิตปรากฏตัวที่ปลายน้ำของแม่น้ำหลานถิง! พิกัดอยู่แถวถนนกล้วยไม้..." ตำรวจหญิงวิ่งหนีสุดชีวิตท่ามกลางสายฝน พร้อมกับใช้วิทยุสื่อสารตะโกนขอความช่วยเหลือเสียงดังลั่น

"วิทยุฉุกเฉิน วิทยุฉุกเฉิน..." วิทยุสื่อสารดังซ่าๆ พร้อมกับเสียงร้องขอความช่วยเหลือที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว "ลู่เฟย ที่ปลายน้ำมีเรื่องเกิดขื้นอีกแล้ว!" พอพี่เหลียงได้ยินเสียงจากวิทยุสื่อสาร ก็ตกใจมาก บังเอิญขนาดนี้เลยเหรอ? ลู่เฟยขมวดคิ้ว รีบเก็บแผ่นหนังบนพื้นขึ้นมา "ไม่ว่าจะเป็นผีหนังคนหรือไม่ ไปช่วยคนก่อน!”