ตอนที่ 764 ชายชราพิการ

ลู่เฟยขยับ ตุ๊กตากระดาษตัวนั้นก็ขยับตาม

ครึ่งซีกหน้าของตุ๊กตากระดาษหันเข้าหาลู่เฟยตลอดเวลา ดวงตากลวงโบ๋ทั้งสองข้างจ้องมองเขาเขม็ง การเคลื่อนไหวจากที่เคยแข็งทื่อเชื่องช้าก็เริ่มพลิ้วไหวมากขึ้นเรื่อยๆ ท่าทางการวิ่งและความเร็วค่อยๆ เหมือนกับลู่เฟยไม่มีผิดเพี้ยน

"มันกำลังเลียนแบบฉัน!" ลู่เฟยไม่หยุดฝีเท้า ขมวดคิ้วมองไปที่ตุ๊กตากระดาษตัวนั้น

ตุ๊กตากระดาษก็มองเขาด้วยวิธีเดียวกัน คิ้วก็ขมวดเลียนแบบเขาด้วย

เมื่อท่าทางและสีหน้าของตุ๊กตากระดาษกับเขาประสานกันมากขึ้นเรื่อยๆ ทั้งสองก็ดูแทบจะไม่ต่างอะไรกันเลย ลู่เฟยรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังส่องกระจกอยู่