ตอนที่ 783 เดี๋ยวเจ้าก็ได้ร้องไห้

เมื่อสัตว์ประหลาดที่เกิดจากการควบแน่นของไอปีศาจปรากฏตัว อุณหภูมิที่หนาวเย็นอยู่แล้วก็ลดต่ำลงอย่างฮวบฮาบ

ห้องใต้ดินทั้งห้อง ราวกับกลายเป็นถ้ำน้ำแข็งที่หนาวเหน็บเสียดกระดูก

"หึ! รนหาที่ตายกันเอง! ยอมเป็นอาหารของท่านเซียนดีๆ ก็ไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานแบบนี้หรอก!" เสียงหัวเราะเย้ยหยันของเซียนกูหน้าหยกดังก้องออกมาจากกำแพง

หลังจากที่นางกลืนหายเข้าไปในกำแพงแล้ว ราวกับว่านางได้สิงสู่อยู่ในภาพวาดเครื่องหน้าที่บิดเบี้ยวเหล่านั้น

ดวงตาเหล่านั้นล้วนจ้องมองลู่เฟยอย่างเยาะเย้ย ราวกับกำลังดูงิ้วฉากสนุก