ตอนที่ 789 กระดิ่งโลหิต

จิ้งจอกอ้วนหอบหายใจอย่างหนักหน่วง ถลึงตาใส่ไอ้เฒ่าขนปุกปุยอย่างดุร้าย แทบจะตบให้ตายคามือ

"น้องสาม พี่บอกแล้วไงว่าไม่ได้ตั้งใจ เจ้าเชื่อพี่ไหมล่ะ?"

ไอ้เฒ่าขนปุกปุยตะเกียกตะกายลุกขึ้นมาด้วยความสั่นเทา ฝืนยิ้มที่ดูแย่ยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก แม้แต่ตัวเองก็ยังไม่มั่นใจเลย

"ไม่ได้ตั้งใจงั้นหรือ? แล้วมันจะเกิดเรื่องขึ้นได้ยังไงตั้งสามครั้งสามคราล่ะ?"

จิ้งจอกอ้วนค่อยๆ ใช้หางจิ้งจอกเก็บกระดิ่งโลหิตกลับมาอย่างระมัดระวัง ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากล ในดวงตาเต็มไปด้วยความแคลงใจ