ตอนที่ 794 สิงโตหินดุร้าย

"ตกลง ฟังตามที่เถ้าแก่ลู่บอก!" เฉินจินฟารีบสั่งการให้อาหลงไปสืบข่าว จากนั้นก็เชิญลู่เฟยกลับขึ้นไปพักผ่อนชั้นบน เมื่อยืนอยู่ริมหน้าต่าง เขามองไปยังสถานเริงรมย์ฝั่งตรงข้ามที่มีแขกแน่นขนัดราวกับเมฆหมอก ก็โกรธจนกัดฟันกรอด แม้จะรู้สาเหตุที่ธุรกิจร้านนวดเท้าย่ำแย่แล้ว แต่ในใจเขากลับยิ่งหงุดหงิดงุ่นง่าน

"บัดซบเอ๊ย! ถึงจะบอกว่าวิกตอเรียไม่ได้พุ่งเป้ามาที่ร้านฉันร้านเดียว แต่ฉันก็โดนหลอกอยู่ดีนี่หว่า!" เขาเพิ่งจะมารู้สึกตัว เอาแต่สบถด่าไม่หยุด "ก่อนที่ฉันจะมารับช่วงร้านนวดเท้าต่อ หน้าประตูวิกตอเรียก็มีสิงโตหินอยู่แล้ว ธุรกิจของร้านนวดเท้ามันจะไปดีได้ยังไง? ไอ้ลูกเต่าเอ๊ย มันต้องจ้างหน้าม้ามาแกล้งทำเป็นลูกค้า ตั้งใจหลอกฉันแน่ๆ!”

“รู้อย่างนี้ไม่น่าล้างมือในอ่างทองคำเลย เมื่อก่อนถ้าเจอไอ้พวกพรรค์นี้นะ ต้องฟันมันสักรอบก่อน แล้วค่อยมานั่งคุยด้วยเหตุผลทีหลัง"

"พี่ฟา อย่าเพิ่งใจร้อน! เรื่องพวกนี้เอาไว้ค่อยคิดบัญชีทีหลังก็ยังได้ ตอนนี้เห็นได้ชัดว่ายังไม่เหมาะที่จะลงมือกับค่ายกลฮวงจุ้ยสิงโตอ้าปากก็จริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเราจะทำอะไรไม่ได้เลยนะ" ลู่เฟยยิ้มปลอบใจ "อย่างน้อย พวกเราก็สามารถจัดวางอะไรสักหน่อย เพื่อสกัดกั้นพลังพิฆาตประตูชนประตูได้"

เฉินจินฟารีบระงับความโกรธ แล้วเอ่ยถาม "เถ้าแก่ลู่ ต้องจัดวางยังไงหรือ?"