ตอนที่ 801 กลิ่นเนื้อหอมยามวิกาล

เกาะแห่งนี้มีขนาดไม่เล็กเลย พืชพรรณบนเกาะเขียวชอุ่ม กิ่งก้านใบไม้แผ่ประกายสีดำอมเขียวอย่างผิดปกติ ทำให้ที่นี่ดูมืดครึ้มเป็นอย่างมาก

รอบๆ มีเสียงนกร้องให้ได้ยินเป็นบางครั้ง ต้นไม้ที่หนาทึบบดบังแสงแดด บนหญ้าแห้งแล้งเบื้องหน้ามีร่องรอยการเหยียบย่ำอยู่ไม่น้อย

พวกลู่เฟยทั้งสามคนกำลังเดินตามรอยทางเล็กๆ ที่คนก่อนหน้าเหยียบย่ำเอาไว้ มุ่งหน้าเข้าไปด้านในเกาะ

พวกเขาเพิ่งจะมาถึงเกาะ ก็สัมผัสได้ถึงไอปีศาจที่ลอยวนเวียนอยู่จางๆ

หู่จื่อหักกิ่งไม้มาหนึ่งท่อน เคาะตีไปตามพงหญ้า เพื่อป้องกันไม่ให้มีงูพุ่งพรวดออกมาอย่างกะทันหัน