ตอนที่ 825 เต่าทองกกไข่

เรือลำเล็กแล่นอย่างมั่นคงบนผิวน้ำที่ปั่นป่วน ทุกคนนั่งอยู่ในเรือ มองดูเกาะเล็กๆ นั้นค่อยๆ แตกสลายและจมดิ่งลงไปในแม่น้ำจนหายลับไปอย่างตื่นตระหนก ผิวน้ำปั่นป่วนอยู่นาน จนกระทั่งเรือลำเล็กกลับมาถึงท่าเรือฝั่งตรงข้าม จึงค่อยๆ สงบลง ทุกคนตะเกียกตะกายขึ้นฝั่งด้วยแข้งขาที่อ่อนแรง นั่งลงบนพื้น มองดูเส้นขอบฟ้าที่ว่างเปล่า พลางรู้สึกหวาดผวาในใจ เกาะทั้งเกาะหายไปแล้ว! หลังจากตกตะลึงอยู่นาน หู่จื่อก็เป็นคนแรกที่เอ่ยปากขึ้น

"เกาะใหญ่ขนาดนั้น ทำไมจู่ๆ ถึงหายไปได้ล่ะ?”

“น่าจะเกี่ยวกับเต่าหินน้อยตัวนี้นะ" ลู่เฟยคาดเดา เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็พากันหันไปมองในมือของจิงเจี้ยน เต่าหินน้อยหดตัวเป็นก้อนกลม หลับตาพริ้ม ราวกับกำลังหลับอยู่ ท่าทางที่ไม่ไหวติงเลยแม้แต่น้อย ดูเหมือนของประดับชิ้นเล็กๆ ที่แกะสลักจากหินไม่มีผิด พูดตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะก่อนหน้านี้เคยเห็นความน่ากลัวของไข่ปีศาจมากับตา พวกเขาคงจินตนาการไม่ออกจริงๆ ว่าเต่าหินน้อยที่ดูงุ่มง่ามตัวนี้ จะมีความพิเศษอะไร

"อย่าเห็นว่าเต่าหินตัวนี้ดูโง่ๆ เอ๋อๆ นะ แต่ฉันเดาว่าความจริงแล้วมันคือจุดศูนย์กลางของเกาะทั้งเกาะ พอมันหายไป เกาะเล็กๆ นั่นก็เลยแตกสลายแล้วก็จมลงไปตามระเบียบ" ลู่เฟยหรี่ตามองผิวน้ำที่ค่อยๆ สงบลง "น่าเสียดายที่ตอนนี้มองไม่เห็นแล้ว ไม่รู้ว่าพวกนายยังจำได้ไหม ว่าเกาะนั้นรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง เมื่อกี้ฉันสังเกตดูดีๆ ก็พบว่ารูปร่างของเกาะนั้น เหมือนกับเต่ายักษ์ตัวหนึ่งเลยล่ะ”

“เต่าเหรอ?" หู่จื่อและจิงเจี้ยนมีสีหน้างุนงง พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นเลยจริงๆ