ตอนที่ 833 พระชราขนยาว

เงาร่างที่อิดโรยจากการเดินทางฝ่าความมืดมิดยามราตรีมาถึงหน้าประตูร้านเสียจื้อฮ่าว แสงไฟสาดส่องลงบนใบหน้าของเขา เขาคือชายชราผู้หนึ่ง รูปร่างผอมบาง แต่งกายสมถะ ทว่ามีสง่าราศี ทว่าใบหน้ากลับเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งความตรากตรำ ราวกับเดินทางมาไกลแสนไกล เขามองดูป้ายหน้าประตู แล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปในโรงรับจำนำ เทียนสีขาวบนโต๊ะสั่นไหวเบาๆ

"สวัสดี ไม่ทราบว่าดึกป่านนี้แล้ว..." หู่จื่อวางโทรศัพท์มือถือลงแล้วลุกขึ้นยืน มองชายชราด้วยความสงสัย

"เสี่ยวเฟย ปู่กลับมาแล้ว!" ชายชราไม่สนใจหู่จื่อ หันไปมองลู่เฟย เผยรอยยิ้มอย่างเมตตา

หู่จื่อตกตะลึงเป็นอย่างมาก

ลู่เฟยลุกขึ้นยืนจากหลังเคาน์เตอร์ จ้องมองชายชรา นัยน์ตาทอประกาย ผ่านไปครู่ใหญ่ถึงได้เอ่ยปากขึ้น "เดินทางมาเหนื่อยไหม?"