ตอนที่ 841 ผีกระโดดตึก

เส้นผมสีดำขลับรัดพันมือผีเอาไว้ ลู่เฟยหันกลับมา ทำเอามือคู่นั้นตกใจจนสะดุ้งสุดตัว มือที่ซีดเซียวพยายามหดกลับอย่างสุดชีวิต แต่ไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ดิ้นไม่หลุดจากการควบคุมของเส้นผมสีดำ

"ไม่ต้องกลัว พวกเราไม่ใช่คนเลว" ลู่เฟยเผยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร

ด้านหลังมือคู่นั้น คือผู้หญิงที่สวมชุดพนักงานออฟฟิศ ที่หน้าอกติดป้ายชื่อ สวมถุงน่องสีดำ ดูเหมือนจะเป็นพนักงานขายเสื้อผ้า ถุงน่องขาดวิ่น ใบหน้าซีดเซียว ร่างกายสั่นเทาราวกับเจอโจรผู้ร้าย ในดวงตายังมีน้ำตาคลอเบ้า หู่จื่อพิจารณาผู้หญิงคนนี้ด้วยความประหลาดใจ แสงไฟฉายส่องไปที่ตัวเธอ เงาใต้เท้าของเธอพลิ้วไหว ดูแล้วแทบไม่ต่างอะไรกับคนปกติเลย แต่ดึกดื่นค่อนคืน ในห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ จะยังมีคนเป็นคนอื่นอยู่อีกได้อย่างไร?

"ไม่ต้องกลัว ใจเย็นๆ ก่อน! ฉันก็แค่อยากจะถามเรื่องคนสักหน่อย เธอทำงานในห้างนี้มานาน เคยเห็นนักพรตบ้างไหม?" ลู่เฟยโบกมือให้ผู้หญิงคนนั้น

"นักพรตเหรอ?" ผู้หญิงคนนั้นชะงักไป