ตอนที่ 878 รอดชีวิตกลับมาได้ก็ดีแล้ว

สะดุดเข้ากับกลุ่มก้อนที่ดูเหมือนเส้นผม โจวโส่วเจิ้งก็ล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้น ร่างของเขาจมลงไปในกองเนื้อเละๆ ที่กำลังถล่มลงมาทันที

เมื่อปราศจากหัวใจคอยหล่อเลี้ยง โพรงเนื้อขนาดยักษ์ทั้งหมดก็เริ่มหลอมละลาย

กองเนื้อเหลวเละใต้ฝ่าเท้ากลายสภาพเป็นเหมือนหนองน้ำ ยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งจมลึกลงไปทุกที

"แย่แล้ว ห้ามขยับส่งเดชเด็ดขาด!"

โจวโส่วเจิ้งตกใจจนเหงื่อเย็นแตกพลั่ก เขาสลัดโคลนเนื้อเละๆ ที่ติดมือออก สูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลายครั้ง พยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อบังคับตัวเองให้ใจเย็นลง จากนั้นก็กวาดสายตามองไปรอบๆ ถอดสร้อยประคำที่ข้อมือออก แล้วตวัดเหวี่ยงไปยังคมมีดกระดูกที่ยื่นออกมาบนกำแพงเนื้อ