ตอนที่ 917 ปากกาหายนะ

มองดูสีหน้ากวนๆ ของหู่จื่อ ลู่เฟยเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง "หู่จื่อ นายไปเอาไม้เกาหลังมาหน่อยสิ"

"เอามาทำไมอ่ะ เถ้าแก่?"

"ฉันว่าหนังนายมันเริ่มคันๆ แล้วล่ะ"

"เถ้าแก่ ฉันไม่ได้คันซะหน่อย!" หู่จื่อรีบอธิบาย "ปากกานี่ไม่ได้เรื่อง! หน้าประตูเราสะอาดเอี่ยมอ่อง ฉันยังไม่เหยียบโดนขนหมาสักเส้นเลย"

ลู่เฟยพยักหน้า มองปากกาหมึกซึมเก่าๆ ด้ามนั้น พลางครุ่นคิดแล้วเอ่ย "ดูท่าแล้ว พวกเราเขียนไปก็ไม่มีประโยชน์ ต้องรอให้ปากกาด้ามนี้มันเขียนเอง"