ตอนที่ 922 ยายเฒ่าหลิวหยิน

ยายเฒ่าคนนั้นพอถูกแสงโคมไฟสาดส่อง ทั่วทั้งร่างก็มีไอหยินลอยกรุ่น ใบหน้าแก่ชราจนดูราวกับเปลือกไม้แห้ง เหี่ยวย่นซ้อนกันเป็นชั้นๆ ดวงตาทั้งสองข้างไร้ซึ่งประกาย ดูคล้ายกับปุ่มไม้สองก้อน รูปลักษณ์อันน่าสะพรึงกลัวนี้ ทำให้เฉิงหย่งซิงและบรรดาผู้เฒ่าตกใจกลัวจนรีบถอยห่างออกมา

มังกรข้ามแม่น้ำและลอยล่องวารีต่างก็ตกตะลึงเป็นอย่างมาก เอาแต่จ้องมองโคมไฟในมือของลู่เฟยซ้ำแล้วซ้ำเล่า โคมไฟนั้นดูเหมือนทำจากหนังชนิดหนึ่ง แสงสว่างสลัวมัวมาก แฝงไปด้วยไอหยิน ดูไม่เหมือนอาวุธวิเศษที่ถูกต้องตามทำนองคลองธรรมสักเท่าไหร่

โคมไฟนี้ลู่เฟยรับซื้อมาจากทายาทของช่างเย็บศพติงเป่าหยวน พอดีได้นำมาใช้ประโยชน์ในตอนนี้ ยายเฒ่าคนนั้นพอถูกแสงโคมไฟส่องจนเผยตัวออกมา ก็ไม่มีทีท่าลุกลี้ลุกลนเลยแม้แต่น้อย กลับยิ้มเยาะเยือกเย็นให้ทุกคน เผยให้เห็นปากที่ฟันหลอ

"พ่อหนุ่ม โคมไฟของเจ้าไม่เลวเลยนี่! สู้ยกให้ยายดีไหม?" นิ้วมือผอมแห้งของนางตวัดขึ้น กิ่งหลิวยาวเหยียดงอกออกมาจากปลายนิ้ว พุ่งเข้ามารัดพันทุกคน มีอยู่หลายเส้นที่พุ่งตรงไปยังโคมไฟในมือของลู่เฟย

"ผีหลอก!" บรรดาผู้เฒ่าตกใจจนทำอะไรไม่ถูก บางคนกลัวจนขาสั่นก้าวไม่ออก