บทที่ 992 ค่ายกลห้าธาตุสลายสังหาร

ไอความตายอันหนาทึบพลุ่งพล่าน โครงกระดูกร่างสูงใหญ่ที่บิดเบี้ยวผิดรูป ทุกครั้งที่ก้าวเดิน กระดูกสีขาวซีดก็จะเสียดสีกัน ส่งผลให้เกิดเสียงดังกึกกักชวนให้หนังหัวพองสยองเกล้า

เบ้าตากลวงโบ๋ของมันจ้องเขม็งไปที่เทียนหยวนที่กำลังดิ้นรนกระเสือกกระสนอยู่เบื้องหน้า ในดวงตาเต็มเปี่ยมไปด้วยเพลิงแค้นที่ลุกโชน

เทียนหยวนหมดสิ้นเรี่ยวแรงจะดิ้นรนแล้ว เขานอนนิ่งสนิทอยู่บนพื้นราวกับหมูตาย ดวงตาทั้งสองข้างเหม่อมองเพดานอย่างเลื่อนลอย ไร้ซึ่งประกายแสงใดๆ

โครงกระดูกเดินวนรอบตัวเขาหนึ่งรอบ เมื่อแน่ใจว่าเขาจะไม่สามารถหลบหนีไปได้อีก จึงค่อยๆ ยกนิ้วมือขึ้นมาใหม่

ไอความตายอันหนาทึนวนเวียนอยู่ที่ปลายนิ้ว ก่อนจะถูกบีบอัดอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นจุดสีดำขนาดเท่าเมล็ดถั่วลิสง จากนั้นก็...