บทที่ 155 ฉางอวี้ซานคิดหมายตาปืนอีกแล้ว

เฉินเยี่ยนฟางเบิกตากว้างจ้องหยางเหมิงเหมิง

ฟางอันนึกว่าตัวเองหูฝาดไป

นี่มันยุคไหนสมัยไหนกันแล้ว?