บทที่ 300 ขายปลา ขายหนังหมี

พอจางขาเป๋กำชับเสร็จก็เอ่ยลาแล้วเดินจากไป

ฟางอันมองตามแผ่นหลังนั้นพลางยิ้มบางๆ

ปลาสองตัวนี้ไม่เสียเปล่าจริงๆ