บทที่ 316 ขาของเหยียนเจี้ยนซานเริ่มปวดขึ้นมาอีกแล้ว

สองสามีภรรยาได้ยินฟางอันพูดแบบนั้นถึงค่อยพยักหน้าอย่างโล่งอก

“หลังจากนี้ไม่ไปอีกก็ดี ทางมันไกล อย่าเทียวไปเทียวมาให้ลำบากเลย ช่วงก่อนปีใหม่สองวันนั้นที่แกไปขายปลา โดนเคี่ยวกรำจนสภาพดูไม่ได้ ตื่นเช้ามายังเดินเซสะลึมสะลือ ขืนทำบ่อยๆ ไม่เหนื่อยแย่เรอะ?”

“ไม่หรอกครับ ผมระวังตัวอยู่แล้ว”