บทที่ 355 หยางโส่วเหวิน นักศึกษาคนเดียวในหมู่บ้าน

เฉินเยี่ยนฟางขมวดคิ้วซักไซ้ต่อ

ฟางเต๋อหมิงได้ยินเข้าก็วางชามกับตะเกียบลงทันที

ข้าวปลาไม่กินแล้ว นั่งจ้องหน้าฟางอันตาเขม็ง