บทที่ 422 หยางโส่วเหวินกลับมาแล้ว

“ป่านนี้เสี่ยวอันคงหาที่พักได้แล้วมั้ง”

ฟางเต๋อหมิงหันไปมองนาฬิกาแขวนผนัง

แสงจันทร์ส่องลอดผ้าม่านลงมาทาบบนหน้าปัด