บทที่ 470 ภัยพิบัติสามปีเป็นเหตุ

“เฮ้ย หยุดเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

เจ้าเบอร์หกสิบห้าก้มหน้าก้มตาจ้ำอ้าว

ฟางอันตะโกนแล้วเห็นล่อไม่ยอมหยุด