บทที่ 595 วันชิวอิกวันไก่

“เหมิงเหมิง?”

หยางเหมิงเหมิงเพิ่งพูดจบ เสียงของเสิ่นหรงก็ดังมาจากห้องนอก

“จ้ะ มาแล้ว!”