บทที่ 601 มีคนตาร้อนอีกแล้ว

“เนื้อ?”

เฉินเหวินคังหันไปมองที่เกวียนม้า

พอเห็นเนื้อชิ้นหนึ่งร่วงลงมาจากกระสอบก็ตั้งท่าจะเอ็ดสักสองสามคำ