บทที่ 644 เสร็จงานแล้วแบ่งก่อนหนึ่งตัว

“จริงด้วย! ทำไมฉันถึงคิดไม่ถึงวะเนี่ย!”

พอลุงหลิวพูดจบ จางซิ่วหงก็รีบผสมโรงทันควัน

“เสี่ยวอัน แกไม่ต้องกลัวว่าจะขายไม่หมดหรอก ก่อนปีใหม่ฉันกับเฒ่าหลิวกลับไปหนานถุน คนตั้งเยอะตั้งแยะยังหาซื้อเนื้อไม่ได้ มาคอยถามอยู่เลยว่าแกจะขายไหม ถ้าไปบอกสักคำ ไม่แน่ว่าอาจจะแห่กันมาเป็นโขยง”