บทที่ 110 “คนรักเก่า” ของท่านฉิน

เวินไป๋ค่อยๆ ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง สายตายังคงจับจ้องใบหน้าของหลัวเหล่าซาน ในเวลาเช่นนี้ การนิ่งเงียบคือการป้องกันตัวที่ดีที่สุด

หลัวเหล่าซานไม่เห็นปฏิกิริยาตามที่คาดหวังไว้ สีหน้าจึงเริ่มฉายแววหงุดหงิด เขาพูดต่อว่า "แกรู้ไหมว่าห้องที่ฉันอยู่ ก่อนหน้านี้ใครเคยอยู่มาก่อน"

เวินไป๋รอฟังคำพูดถัดไป ใบหน้ายังหนุ่มของหลัวเหล่าซานเผยความลำพองใจออกมาเล็กน้อย "นั่นคือห้องของพี่สาวฉัน พี่สาวฉันเคยเป็นนายหญิงของคฤหาสน์หลังนี้"