บทที่ 119 แผนการของท่านฉิน

เวินไป๋ว่างมากจริงๆ บทนิ่งแล้วแต่ยังไม่เปิดกล้อง งานอีเวนต์ก็ไม่มี แต่ละวันเอาแต่นอนกลิ้งกินๆ นอนๆ อยู่ในคฤหาสน์เขาจิ่งซาน นานๆ ทีถึงจะขับรถกลับไปเพนต์เฮาส์ในเมืองเพื่อเยี่ยมคุณย่ากับเสี่ยวเป่ย วันไหนไม่กลับก็โทรไปบอก คุณย่าไม่เคยซักไซ้ว่าเขาไปอยู่ที่ไหนหรือทำอะไร แค่คอยกำชับให้ดูแลตัวเองดีๆ เท่านั้น

ช่วงนี้ฉินเฮ่อดูยุ่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เวินไป๋ไม่รู้ว่าเขากำลังวุ่นวายเรื่องอะไร เพียงแต่สัมผัสได้ว่าคนเข้าออกคฤหาสน์เริ่มหนาตาขึ้น ทว่าดูจากท่าทางแล้วกลับไม่เหมือนพวกคนในแก๊ง คนพวกนี้แต่งตัวเรียบๆ หน้าตาธรรมดามาก ธรรมดาเสียจนหากเดินปะปนในฝูงชนคงกลืนหายไปทันที แค่ปรายตามองผ่านๆ ก็ไม่มีทางจำหน้าได้

พวกเขามาไวไปไว พอมาถึงก็ตรงดิ่งไปยังห้องทำงานของฉินเฮ่อทันที บางคนอยู่นานหน่อย บางคนอยู่แค่หนึ่งถึงสองนาที คล้ายแวะมาส่งของอะไรบางอย่างแล้วก็จากไป เวินไป๋เริ่มคาดเดาอยู่ในใจ ฉินเฮ่อกำลังวางแผนลับอะไรบางอย่าง เขากำลังสืบหาบางสิ่ง และกำลังเตรียมการรับมือกับเรื่องที่ยังไม่เกิดขึ้น