บทที่ 156 วิดีโอคอลกับคุณอาฉิน

พอขึ้นเครื่องบิน เวินไป๋ก็ส่งข้อความเข้ามือถือของฉินเฮ่อว่า ‘คิดถึงคุณแล้ว’ จากนั้นจึงปิดเครื่อง

ผ่านไปสองชั่วโมงกว่า เครื่องบินก็ร่อนลงจอดที่เมืองเอกของมณฑลทางตอนใต้ สภาพอากาศเดือนมีนาคมทางใต้นั้นค่อนข้างอบอุ่น เวินไป๋จึงถอดเสื้อโค้ตขนสัตว์ออก เปลี่ยนเป็นชุดลำลองเนื้อบางสบายตัว แล้วยืนรอรถอยู่ที่ทางออกสนามบิน ท่ามกลางผู้คนที่เดินขวักไขว่ มีไม่น้อยที่จำเขาได้ ต่างพากันเอามือปิดปากอุทานด้วยความตื่นเต้น เวินไป๋โบกมือทักทายอย่างเปิดเผย มีแฟนคลับใจกล้าถือสมุดกับมือถือเดินเข้ามาขอลายเซ็นและถ่ายรูปคู่ เขาก็ตอบรับอย่างใจเย็น จนกระทั่งมีรถตู้พี่เลี้ยงคันหนึ่งมาจอดเทียบตรงหน้า

เมื่อเห็นว่าเวินไป๋กำลังจะไป บรรดาแฟนคลับต่างหลีกทางให้อย่างมีมารยาท แล้วถอยไปยืนมองอยู่ห่างๆ