บทที่ 174 ขอเวลาห้าปี

ตอนที่เวินไป๋กลับมาถึงจิ่งซาน ฉินเฮ่อกำลังนั่งเฝ้ากับข้าวเต็มโต๊ะโดยยังไม่แตะต้องตะเกียบตามที่เขาคาดไว้จริงๆ เวินไป๋เห็นแล้วทั้งซาบซึ้งทั้งปวดใจ จึงรีบขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนห้องแล้วลงมานั่งร่วมโต๊ะ

กับข้าวทั้งโต๊ะล้วนเป็นของโปรดของเวินไป๋ทั้งสิ้น แถมเขายังดูออกทันทีว่าไม่ใช่รสมือของลุงชิว ถ้าอย่างนั้นก็คงเป็นฝีมือของฉินเฮ่อ

"พรุ่งนี้ผมทำกับข้าวให้คุณกินบ้างดีกว่า" เวินไป๋คีบซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานเข้าปาก เนื้อนุ่มเคี้ยวง่าย รสหวานกำลังดีไม่เลี่ยนสักนิด "เหมือนผมจะยังไม่เคยทำกับข้าวให้คุณกินเลยใช่ไหม"