บทที่ 211 เวินไป๋หวนคืนสู่บริษัท

เวินไป๋รู้สึกขอบตาร้อนผ่าว เขาหลุบตาลงกะพริบถี่ๆ ฝืนกลั้นไม่ให้หยาดน้ำตาเอ่อล้นออกมา

เขาหยิบตะเกียบขึ้นมากินข้าวต่อ เงียบไปครู่หนึ่งถึงเอ่ยปากขึ้นว่า "ขอบใจนะฟางโจว"

"ผมต่างหากที่ต้องขอบคุณพี่เวิน ถ้าไม่มีพี่ ตอนนี้ผมไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง" ฉู่ฟางโจวคีบกับข้าวเข้าปาก "อร่อยจัง พี่เวิน ไม่นึกเลยว่าพี่จะทำอาหารเป็นด้วย"