ตอนที่ 1027 ร้ายกาจจริงเชียว!

"โดยราชโองการแห่งฟ้า จักรพรรดิมีดำรัสว่า ราชการแผ่นดินฝากไว้กับศูนย์กลางการปกครอง ขุนศึกผู้ปรีชากำหนดยุทธศาสตร์กลางราชสำนัก ราชันรับรู้ถึงความสงบเรียบร้อย ณ ชายแดน ตระหนักชัดว่าใต้หล้าได้ยอดคน ภายนอกจึงพึ่งพาฝากความปลอดภัยได้... ราชบัณฑิตฮั่นหลิน ติ้งซีโหว จ้าวเช่อ มีจิตใจเที่ยงธรรมสว่างไสว ภักดีบริสุทธิ์... นำทัพกำราบทัพใหญ่ตาตาร์จนแตกพ่ายราบคาบ ณ เทียนเจิ้น พิทักษ์ความมั่นคงแห่งชายแดน... ข้าได้ยินแล้วยินดียิ่งนัก จึงพระราชทานยศเป็นขุนพลหลงหู่ ควบตำแหน่งตูตูถงจือแห่งทำเนียบผู้บัญชาการห้าทัพ ทั้งแต่งตั้งเพิ่มเป็นปั๋วซื่อฝ่ายการทหารแห่งกั๋วจื่อเจี้ยนและไท่จื่อไท่เป่า พระราชทานตราตั้งเก้าหมิ่ง อนิจจา!..."

"..."

"เมื่อสามีรุ่งโรจน์ในราชสำนัก ภริยาย่อมมีหน้ามีตาในเรือนหลัง... ฮูหยินติ้งซีโหวเดิมเพียบพร้อมด้วยคุณธรรมฝ่ายใน ปรนนิบัติหนุนนำสามีพิทักษ์แว่นแคว้นจนเกิดความชอบ จึงพระราชทานอักษรสองคำ 'เสียนเต๋อ' แก่เจ้า ให้ได้รับเกียรติยศพระราชทานสามประการ เพื่อเชิดชูเป็นแบบอย่างแห่งคุณธรรมฝ่ายใน"