ตอนที่ 392 เจ้าจะมาเทียบกับข้าได้อย่างไร

ใต้ปลายพู่กันของจ้าวเช่อ บทกวีวรรคแรกปรากฏขึ้นบนกระดาษขาวอย่างรวดเร็ว

"โพระดกแซ่ซ้องหลิวริมฝั่งเคล้าหยอกวสันต์คราฟ้าโปร่งจันทร์เพ็ญสว่างยามราตรี..."

คนที่ยืนอยู่ข้างหน้าอ่านพึมพำจนจบ ก่อนจะเอ่ยขึ้นอย่างงุนงง "กวีสิบคำหรือนี่?"