ตอนที่ 394 พ่ายแพ้จนไม่เหลือแม้แต่เศษซาก

นอกจากเสียงที่โพล่งขึ้นมาอย่างกะทันหันของหลุนหมิงอี้แล้ว ทั่วทั้งลานยังคงเงียบกริบไร้สรรพสำเนียง

ทุกคนยังนึกถึงกลอนสิบคำที่จ้าวเช่อเพิ่งแต่งขึ้น ทั้งยังได้ยินบทกลอนเจวี๋ยเจ็ดคำทั้งสี่บทนี้ตามหลังมาอีก ชั่วขณะนั้นต่างตกตะลึงจนยังดึงสติกลับมาไม่ได้

เดิมทีกวีหุยเหวินก็ยากยิ่งอยู่แล้ว แต่บทนี้ของจ้าวเช่อกลับยิ่งยากเหนือยาก