ตอนที่ 407 ได้แต่ใช้เป็นกระบองฟาดแล้ว

ดวงจันทร์ต้นฤดูสารทลอยเด่นกลางเวหา เกลื่อนท้องฟ้าพร่างพรายด้วยธารดารา

แสงสลัวทาบทาลงบนใบไม้แห้ง เล็ดลอดผ่านกิ่งก้านสาขาลงมา ทำให้ป่าหลังเขาแห่งนี้ไม่มืดมิดจนมองไม่เห็นสิ่งใด

แต่บางครา มืดสนิทจนมองไม่เห็น กลับยังดีกว่าเห็นเพียงสลัวรางเป็นไหน ๆ