ตอนที่ 730
ตอนที่ 730 ยอมแล้วยอมจริง ๆ
minibunny · 6,682 ตัวอักษร
เฉินเหรินก้มนับอยู่ในแปลงจนหน้ามืดตาลาย แต่ก็นับไม่หมดเสียที
แม้เพิ่งจะเข้าสู่วัยกลางคน แต่เนื้อแท้เขาก็เป็นเพียงบัณฑิตไร้เรี่ยวแรง
การต้องคอยก้มๆ เงยๆ นับอยู่อย่างนี้ นานเข้าก็ปวดหลังจนแทบยืดเอวไม่ขึ้น
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
